Sa Aking Pagbangon!

Hello sa inyong lahat.

Una, pasensya na kung ngayon lang ulit ako magkukuwento. Madaming rason kung bakit hindi ako nakapagsulat. Madaming di maiiwasang pangyayari ang naganap. Diko sukat akalaing pati ang hilig ko sa pagsusulat ay maapektuhan. 

Kagabi lamang,sa apat na sulok ng kwarto ng ospital na ito ay aking napagtanto na handa na ako para makibalita at magbalita. 

Pangalawa, tama ang nasagap mong balita. Wala na kami ni Yaya(such a loser yaya!,salamat sa ideya Aisa), nung Marso pa. Pinangarap kong makasama sya habambuhay. Tiniis ko lahat ng mga ugali nyang di kanais-nais. Minahal ko sya ng lubos at tapat. Oras, pawis at dugo ang puhunan ko, maipaglaban ko lang ang pagmamahalan namin laban sa matatalas na mata, saradong isipan at mapaghusgang puso ng mga tao. Ngunit pait ang idinulot ng himagsikang yaon. 

Pangatlo, walang katotohanan ang lahat ng paratang ng mga taong sa simula’t sapol ay walang muwang sa pinagdaanan ko. Walang sinuman ang makakapasabi ng nilalaman ng aking puso at tinatakbo ng aking isip. Walang karapatan ang sinuman na kwestyunin ang anumang ikinilos ko nang mga panahong labis akong nasaktan. Lahat ng desisyon – panget o hindi, ay dulot ng kirot ng sugat na iniwan ng malungkot na pangyayaring iyon. 

Walang katotohanan ang “Charlie: the better man”, walang katotohanan ang sinabi ko na hindi ako nasaktan. Walang katotohanan ang ipinabatid ko na hindi ako umiiyak gabi-gabi. At walang katotohanan ang ipinamalas kong katapangan sa inyong lahat. Ang lahat ng ito ay bunga ng liku-likong isip na umangkin sa buo kong pagkatao nang pinagdaanan ko ang masaliimuot na pangyayaring iyon.

Tao lamang ako. Sa totoo lang, napakarupok ko, daig ko pa ang puno ng santol na nabuwal sa payak na ihip ng hanging dala ng pamaypay. Ngunit lumaban ako. Ipinakita ko na kaya kong maging matapang. Kaya kong tanggapin ang mga pasakit ng buhay at kaya kong bumangon pagkatapos madapa. Maliban kay YM at kay ahenteng negra na syang nakasaksi sa totoong nararamdaman ko, walang makakapagsabing galing ako sa komplikadong bayan ng Brgy. Break-up – na dumaan ako sa tulay ng kamatayan at muntikan kong binungkal ang lupang libingan ko. Malungkot. Makirot.

Pang – apat, handa na ako. Handa na ako sa susunod na kabanata ng aking buhay. Handa na akong magmahal at masaktan muli. Bukas na ang puso ko sa sinumang gustong magmay-ari. Sa mga pumila, pila lang kayo, mamimili ako. Yung karapat-dapat. Yung matured mag-isip. Yung hindi nang-iiwan sa ere. Yung taong may paninindigan. At higit sa lahat, yung hindi bisaya. Natuto na ako. – End