Magmula nang grumadweyt kami ay never ko pang nakita si Tinay. Umuwi siya kelan lang from Duabai para makapagpatingin sa espesiyalista. May kinalaman ang karamdaman niya sa kanyang matres.(Pasalamat nga sya kay Jisas at binigyan pa sya ng matres, ilang milyong bading ang umaasang magkamatres noh!)
At dahil dito, niyaya niya kaming magbabakarkada upang magtipun-tipon.
Matapos ang mahigit isang oras kong pag-aantay ng sasakyan ay nakasakay din ako. Isinama ko si Lemon sa kahilingan ni Booba. Tinangka naming sumakay sa Partas, dala-dala si Lemon sa kanyang bag ay inakyat ko ang bus ngunit nang Makita ng kondoktor si Lemon ay pinababa kami kahit iginiit kong mabait si Lemon at naka-diaper naman ito.
Parehong kwento ang nangyari nang tinangka kong sumakay sa isa pang aircon bus. Naisipan ko tuloy mag-Van ngunit dahil mag-isa ko lang pinalipat nalang ako sa ordinary bus. Wala na akong nagawa kesa naman hindi ako makapunta at Makita ang kaibigang si TInay.
Pagdating ko sa resort, niyakap ko ng mahigpit si Tinay a.k.a Akulalyn(bansag na itinawag ng barkada sa kanya, hango sa pangasinense na akulaw na ang ibig sabihin ay matandang babae. Dinugtungan lang naming ng lyn para magtunog pangalan, siya kasi ang pinakamatanda sa barkada.)
Walang pinagbago si TInay, Kung meron ma’y yung eyeglass niyang makapal ay palitan ng contact lenses. Hanggang ngayon , isa pa rin siyang masayahing tao. Iniipi parin niya yung dila niya tuwing mag-ssmile at higit sa lahat kalog parin sya.
Pinilit ko syang pagkwentuhin tungkol sa boipren niya pero nak]hirapan ako. Gaya ng dati malihim parin ito. Tinanong ko kung virgin pa sya ngunit nagkibit-balikat lang ito at saka ngumiti.
Naging masaya ang pagkikita naming. Gaya ng dati, puno parin ng tawanan at puno ng kwentuhan. At gaya ng dati, punto parin ng tawanan ang kakatwa at naturally funny na si TInay. End
0 Add A Comment:
Post a Comment