Sinaunang Pamamaraan!

Sumakit ng husto ang ulo ko sa puyat sa last night ni Tatay at sa pagod sa libing. Dinagsa ang libing, hindi ko maiwasang maging emosyonal, sa dami ng nakiramay at dumalo, hindi maitatagong mabuting tao si tatay.

Pagkatapos ng libing, dumiretso kami sa bahay nila para sa mga ritwal, ang “suob”, kung saan kailangan mong mausukan sa winalis na dumi galling sa bahay nila tatay. Ang “anger”, kung saan kailangan mong isawsaw ang iyong kamay sa pinakuluoang dahon ng bayabas at ipahid sa iyong nuo para hindi sumakit ang ulo mo.

Pagkatapos, dumiretso na kami sa bahay. Natanong ko tuloy si Anti Konching kung anu ang ibig sabihin ng mga yon. Inexplain naman niya. Napagkwentuhan tuloy namin ang buhay nuong unang panahon. Ayon kay Anti Konching simple lang ang buhay nuon.

Sa tuwing magluluto si Inang ng lugaw, tinuping dahon ng saging lamang ang kutsara nila. Aniya’y wala naman sa kutsara ang lasa, nasa lugaw. Gaya ng tao, mas mainam ang nilalaman kesa sa kung anung bumabalot ditong magagarang damit.

Itinuloy niya ang usapan, sa tuwing may sayawan, naghahanap sila ng batong patay, yung puti. Kikiskisin nila ito hanngang lumabas ang pulbong siya ring ipapahid nila. Kukunin ang itinagong crepe paper babasain, gagawing lipstick, eye shadow at blush on. Magsisindi ng posposro at syang gagamiting eye liner. Ngumiti ako. Naisip ko tuloy kung ganu kaswerte ang mga tao ngayon. Ngayon, may fifty pesos ka lang, makakabili ka na ng make up kit sa Bonchic o Divisoria.

Dumating si Ate, narinig niya ang kwentuhan. Ang pilosopong si Ate, nakisawsaw.

“Gusto mo bang makakita ng multo?”, tanong niya. Tumawa ako dahil alam kong joke nnman ito.

“Kunin mo daw ang muta ng aso at ilagay mo sa mutaan mo.”, nandiri ako, humalakhak si Anti Konching at saka itinuloy ang kwento. Sabi niya, yun daw ang sabi ng mga matatanda saka nya dinutungan ito.

Pag may sore eyes, i-catch mo ang ihi mo, saka mo ihilamos. (naku! Hindi ba mas ma-iinfect?)

Ang unang regla, kailangang ibabad sa tubig tsaka ihilamos para hindi magkapimples.(Yuck!)

Ang pasmadong paa, ihian mo, mawawala. (Mawawala nga, magkakaroon ka nman ng alipunga!)

Ang pimples, pahidan mo daw ng tulili mo, gagaling.(Talaga? Matry nga.)

Halos mamatay na ako sa katatawa ngunit ang huling banat ni Anti Konching ang nagpatumba sa akin mula sa upuan dahil sa sakit ng tyan.

Kapag may anghit ka, palihim kang kumuha ng sampalok, ipitin mo sa dalawang kili-kili mo. Maglakad-lakad ka, hanggang walang tao. Kapag siguradong wala ng tao, ihulog mo ang mga inipit na sampalok. May twist. Pag nilingon mo ang mga sampalok, babalik ang anghit mo.

Ukininana ketdi.

-End